Strony
Polecane
Najnowsze wpisy
Archiwa

Posts Tagged ‘tworzywa sztuczne’

ODKSZTAŁCANIE MONOKRYSZTAŁÓW

W chwili powstania pierwszych odkształceń plastycznych na powierzchni odkształcanego kryształu pojawiają się charakterystyczne pasma, widoczne okiem nieuzbrojonym, nazywane pasmami poślizgu. Pasma te składają się z szeregu linii poślizgu. Jak można sprawdzić pod bardzo dużym powiększeniem, linie poślizgu są w rzeczywistości bardzo cienkimi warstewkami metalu, przesuniętymi względem siebie. Płaszczyzny, wzdłuż których nastąpiły te przesunięcia, nazywają się płaszczyznami poślizgu. Grubość poszczególnych warstewek wynosi średnio około 100 parametrów sieci, natomiast średnia wartość przesunięcia wzdłuż płaszczyzny poślizgu — około 1000 parametrów. Wymiary te odnoszą się do początku procesu odkształcania. Przy większych odkształceniach plastycznych wzrasta liczba płaszczyzn poślizgów w poszczególnych pasmach, jak również liczba pasm. Pojawiają się również krzyżujące się pasma poślizgów, należące do innych systemów płaszczyzn poślizgu.

Read the rest of this entry »

RODZAJE ANIZOTROPII BLACH

Blachy (taśmy) mogą wykazywać dwa rodzaje anizotropii: płaską i normalną. Płaska anizotropia własności plastycznych blachy występuje wówczas, gdy w różnych kierunkach leżących w płaszczyźnie arkusza własności te są różne. Jeżeli własności plastyczne blachy są identyczne we wszystkich kierunkach’ leżących w płaszczyźnie arkusza, ale różnią się one od własności w kierunku prostopadłym (normalnym) do powierzchni blachy, to wykazuje ona tzw. anizotropię normalną. W celu stwierdzenia czy określona blacha ma własności anizotropowe oraz ewentualnie jaki jest rodzaj tej anizotropii, wyznacza się wartości współczynników r dla próbek o osiach tworzących różne kąty. a z kierunkiem walcowania (iy-ą.’ 1.16a), a następnie sporządza się w układzie współrzędnych biegunowych ra wykres funkcji r(a). Wyraźna zmiana wartości współczynnika anizotropii r wraz ze zmianą kąta a oznacza, że blacha wykazuje anizotropię płaską. Przypadek ten ilustruje rys. 1.16c, na którym pokazano wykresy dla dwóch blach o różnej anizotropii płaskiej.

Read the rest of this entry »

WSPÓŁCZYNNIKI ANIZOTROPII BLACHY

Anizotropię plastycznych własności blachy można określić za pomocą jednoosiowego rozciągania próbek odpowiednio wyciętych z arkusza. Własności anizotropowe materiału uwidaczniają się w ten sposób, że składowe odkształcenia w obu kierunkach prostopadłych do kierunku rozciągania próbki nie są równe. Read the rest of this entry »

ANIZOTROPIA WŁASNOŚCI PLASTYCZNYCH MATERIAŁU

Rozpatrywano dotąd materiały mające izotropowe własności plastyczne, a więc materiały, dla których własności te są niezależne od kierunku. Ze względu na anizotropowe własności plastyczne pojedynczego kryształu, izotropowość materiałów polikrystalicznych może zachodzić tylko wtedy, gdy występuje nieuporządkowane ułożenie osi krystalograficznych poszczególnych ziaren. Taki rozkład orientacji ziaren nie zawsze ma -miejsce. W wielu przypadkach pewne ułożenia ziaren występują częściej niż inne, co powoduje anizotropię własności plastycznych materiału. Jeżeli anizotropia jest niewielka, to przyjmuje- się, że materiał ma w przybliżeniu własności izotropowe. Występują jednak również przypadki tak dużej anizotropii własności plastycznych, że wpływa ona znacznie na przebieg kształtowania materiału. Dotyczy to przede wszystkim półwyrobów, które w procesach hutniczych są poddawane odkształcaniu w jednym kierunku. Blachy mogą wykazywać szczególną anizotropię, która charakteryzuje się występowaniem największych różnic własności plastycznych w .trzech n wzajemnie prostopadłych kierunkach — w kierunku walcowania, w kierunku prostopadłym do niego i leżącym w płaszczyźnie blachy oraz w kierunku, normalnym do powierzchni blachy. Przyjmuje się je za główne kierunki anizotropii.

Transport na Kretę
www.banextransport.pl
Profesjonalny spedytor.
Przewóz towarów z zagranicy.
Kan-Therm Warszawa
www.minsbud.pl
Instalacje sanitarne.
Wykonawstwo robót instalacyjnych.

MIARY ODKSZTAŁCENIA

Przy opracowywaniu procesów technologicznych obróbki plastycznej zachodzi konieczność określania wartości odkształceń, jakich dozna materiał podczas jego kształtowania. Jest to niezbędne do określania sił, pracy, przewidywanych zmian własności materiału, jak również do oceny możliwości realizacji rozpatrywanej operacji.

Najczęściej odkształcenia określa się na podstawie znanych wymiarów materiału i wymiarów przedmiotu po kształtowaniu. Postępując tak zakłada się, że:

1)            odkształcenie całego materiału jest jednorodne, to znaczy jednakowe w obrębie całego przedmiotu;

2)            odkształcenie materiału zachodzi pod wpływem obciążenia prostego.

Dokładne spełnienie obu tych warunków występuje stosunkowo rzadko.

Zdarza się to przy jednoosiowym rozciąganiu w zakresie wydłużenia równomiernego, podczas spęczania beztarciowego próbki cylindrycznej, w czasie plastycznego odkształcania powłoki kulistej lub walcowej poddanej działaniu ciśnienia wewnętrznego i w niektórych innych przypadkach obciążenia. Read the rest of this entry »