Strony
Polecane
Najnowsze wpisy
Archiwa

STAN ODKSZTAŁCENIA

Elementarny prostopadłościan wyodrębniony w ciele, który zostaje następnie poddany odkształceniu plastycznemu, przekształca się w ogólnym przypadku w równoległościan. Dla szczególnego przypadku orientacji krawędzi prostopadłościanu przekształci się on również w prostopadłościan, ale o innym stosunku boków. Kierunki krawędzi takiego prostopadłościanu noszą nazwę głównych kierunków odkształcenia.

Załóżmy, że w pewnej chwili procesu odkształcania prostopadłościan o krawędziach zgodnych z kierunkami głównymi ma wymiary lv Z2, Z3 (rys. 1.9). W następnej chwili przekształci się on w prostopadłościan o wymiarach Zi + dZi, Z2+dZ2, Z3+dZ3. Przyrosty odkształceń dex, de2, de3, jakim ulegną w tym czasie krawędzie prostopadłościanu, określa się jako stosunek przyrostów długości danych krawędzi do ich aktualnych długości. Aby określić całkowite odkształcenia krawędzi prostopadłościanu zachodzące w czasie całego procesu odkształcania, którego ostatecznym wynikiem jest zmiana długości jego krawędzi od wartości początkowych Zj, Z°, Z3 do wymiarów l[, Z2, Zg, należy scałkować każde z równań (1.8) w granicach od Z° do Z’. W wyniku całkowania otrzymuje się zależności: Trzy odkształcenia główne ex, e2, e3 określają jednoznacznie końcowy stan odkształcenia prostopadłościanu, jeżeli kierunki jego krawędzi przez cały czas odkształcania są zgodne z głównymi kierunkami odkształcenia.

Ekran do kuchni
www.produkcjafototapet.pl
Podkreśl indywidualny charakter mieszkania
za pomocą naszych fototapet!
Nieruchomości
http://wasze-nieruchomosci.pl
Znajdź swój dom
wśród naszych ogłoszeń.

Odkształcenia główne elf e2, sg noszą nazwę składowych stanu odkształcenia. Są one od siebie zależne, gdyż muszą spełniać dodatkowy warunek, wyrażający prawo zmiany objętości materiału. Jak stwierdzono doświadczalnie, objętość metali w wyniku odkształcania plastycznego ulega tak nieznacznym zmianom, że z dużą dokładnością można ją przyjąć za stałą. Warunek zachowania stałej objętości dla rozpatrywanego prostopadłościanu można zapisać w postaci równania, które w wyniku logarytmowania przybiera postać. W większości operacji obróbki plastycznej obciążenie nie jest proporcjonalne, a więc podczas kształtowania stosunki między przyrostami odkształceń głównych ulegają zmianie. Znając wartości przyrostów odkształceń głównych dci, de2, de3, które powstają w czasie di, można określić odpowiedni przyrost odkształcenia zastępczego (zwanego czasem intensywnością  odkształcenia) są wzoru: W wielu przypadkach występuje tzw. obciążenie proporcjonalne, nazywane również prostym. Charakteryzuje się ono zachowaniem stałego stosunku między naprężeniami a tym samym między odkształceniami podczas „całego procesu kształtowania materiału. Odkształcenie zastępcze dla obciążenia proporcjonalnego określą zależność. Pozwala ona na porównywanie ze sobą stanów odkształcenia o różnych wartościach składowych.

Comments are closed.